Interpretatiekader

In hoofdstuk 5 van Wake Up! staan de feesten van Israël centraal. Dit hoofdstuk van ruim 230 bladzijden draagt de titel: ‘Gods plan verborgen in zeven feesten’.

Het gaat hierbij om de volgende feesten:
–  de drie voorjaarsfeesten: het feest van Pesach, het feest van de Ongezuurde Broden en het Eerstelingenfeest;
–  het Pinksterfeest;
–  de drie feesten van het najaar: het Bazuinenfeest, de Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest.

Uitgangspunt van het hoofdstuk is de constatering dat de christelijke kerk de feesten van Israël, die God via Mozes in het Oude Testament heeft opgedragen te vieren, niet of nauwelijks viert. Toch hebben deze feesten ook vandaag nog een belangrijke functie. Met de komst van Jezus hebben ze nog niet afgedaan.

Jezus zelf vierde de feesten van Israël mee, terwijl ook Paulus in zijn brieven regelmatig aan deze feesten refereert en laat blijken dat hij deze ook meeviert. Vanaf de 2e eeuw worden de feesten door het uiteengaan van het jodendom en het christendom als specifiek ‘Joods’ gezien, maar nog wel binnen de christelijke kerk gevierd.

Sinds de 3e eeuw wordt het deelnemen aan de bijbels-joodse feesten steeds meer als ‘niet-christelijk’ gezien en uiteindelijk door de kerk verboden. Joden die christen worden, moeten op straffe van excommunicatie beloven dat ze daar nooit meer aan deel zullen nemen. De conclusie is dan ook, dat ‘niet de bijbelse grondslag, maar de toegenomen vijandschap tussen Joden en niet-Joden dus de basis was voor de bestrijding van de feesten.’

De bijbelse feesten hebben allereerst een historische betekenis, verbonden met de tijd van het ontstaan: het zijn oogstfeesten en feesten waarin belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis van Israël herdacht en gevierd worden.

Daarnaast hebben de feesten van Israël een symbolische en profetische betekenis. Ze beelden namelijk de werkelijkheid uit, zoals die met Jezus als de beloofde Messias zou aanbreken. In die zin zijn worden in deze feesten als het ware de contouren van het komende messiaanse tijdperk al zichtbaar. Daarom moet de kerk de bijbelse feesten vandaag in hun nieuwtestamentische betekenis proberen te begrijpen en te vieren. Zoals Paulus in Kol. 2:16-17 zegt: ‘het is een schaduw van hetgeen komen moest, terwijl de werkelijkheid Christus is.’

De grote waarde van deze schaduwen is, dat ze – omdat ze hetzelfde patroon als de werkelijkheid kennen – een interpretatiekader bieden om de nieuwe werkelijkheid in Christus te begrijpen. Zoals de kerkvader Augustinus in de 4e eeuw zal zeggen: er is niets in het Nieuwe Testament dat niet al in het Oude Testament op een verborgen wijze was opgenomen. Als je dus de schaduw niet kent of niet goed begrijpt, zul je mogelijk een belangrijk deel van die werkelijkheid missen als je je alleen concentreert op het Nieuwe Testament om Gods plannen voor ons te begrijpen.

Overigens maken niet alleen de bijbelse feesten en rituelen deel uit van dit interpretatiekader. Ook de verhalen en geschiedenissen uit het Oude Testament laten patronen van Gods handelen zien, die verwijzen naar de manier waarop God door middel van Jezus zijn reddingsplan voor deze wereld realiseert. De schaduwen van het Oude Testament vinden hun vervulling in de werkelijkheid, zoals wij die in de evangeliën en de rest van het Nieuwe Testament in de geschiedenis van Jezus en de christelijke kerk opgetekend vinden.

Inzicht in de betekenis van de bijbelse feesten is dus volgens de auteurs om een drietal redenen belangrijk.

Allereerst omdat ze een interpretatiekader bieden om Jezus te kunnen duiden als de door God beloofde messias. Allerlei gebeurtenissen in zijn leven en sterven zien we in de feesten van Israël gedetailleerd vooraf uitgebeeld en omschreven. Ze worden zelfs door Jezus exact op de vastgestelde tijden voor de verschillende feesten vervuld.

Daarnaast helpt het vieren van de bijbelse feesten om als discipel in te groeien in de werkelijkheid van het nieuwe messiaanse leven. De volgorde van de feesten verwijst namelijk ook naar de opeenvolgende fasen in het leven van een christen. Van de bevrijding uit de macht van de satan via een groeien in geloofsvertrouwen en een wandelen met God naar het uitzien naar de wederkomst van Christus.

Tenslotte bieden de bijbelse feesten een interpretatiekader voor de dingen die nog zullen komen, in het bijzonder voor de verwachting van de wederkomst van Christus. De bijbelse feesten onthullen namelijk exact de volgorde in Gods reddingsplan.

Van de 7 feesten van Israël heeft Jezus tot nu toe alleen de 3 voorjaarsfeesten en het Pinksterfeest vervuld. De messiaanse vervulling van de 3 najaarsfeesten staat nog uit. Die worden vervuld in de 2e komst van Christus. En net zoals Jezus exact de voorjaarsfeesten vervulde, zal hij ook exact op de vastgestelde bijbelse kalenderdagen de najaarsfeesten vervullen. En die vervulling is volgens de auteurs, zoals de tekenen uitwijzen en wij op basis van het patroon van de bijbelse feesten nu kunnen duiden, zeer aanstaande.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s